نورولوژیستهای سوئیسی با بررسی مکانیزمهای نوروفیزشیولوژیکی هیپنوتیسم دریافتند که در حالت این خواب مصنوعی، فعالیت موتورهای مرکزی متوقف نمی شود بلکه تنها ارتباط این موتورها با بقیه مغز تغییر می کند.

هیپنوتیسم بر روی رفتار و مغز افراد یک اثر غیر قابل بحث برجای می گذارد. تاکنون مطالعات زیادی در خصوص هیپنوتیسم انجام شده که نشان می دهد هیپنوتیسم قادر است تغییرات حاضر در فعالیت مغزی مرتبط با حافظه، درک درد و حرکات داوطلبان را از طریق فرایندهایی که دقت و کنترل اجرایی را متعادل می کنند کاهش دهد.

این درحالی است که تاکنون مشخص نبود این تغییرات با توقف فعالیت موتور مرکزی مغز ارتباط دارد و یا مکانیزمهای دیگری در این فرایند مشارکت دارند.

اکنون دانشمندان مرکز نوروساینس دانشگاه ژنو که نتایج یافته های خود را در مجله "نورون" منتشر کرده اند با استفاده از روزنانس مغناطیسی برای مشاهده مستقیم مغز در مدت هیپنوتیسم به نتایج جدیدی در این خصوص دست یافتند.

در این آزمایش، داوطلبان هیپنوتیسم شده به دو گروه تقسیم شدند. دست چپ گروه اول با وارد شدن تحریکاتی می توانست حرکات اندکی انجام دهد درحالی که گروه دوم به طور کامل در خلسه فرو رفته بودند.

به این ترتیب این دانشمندان نشان دادند که هیپنوتیسم یک سری از تغییرات را در فعالیت فضاهای جلوپیشانی و آهیانه ای مغز ایجاد می کند. این فضاها با دقت مرتبط هستند. به علاوه هیپنوتیسم تغییرات جالب توجهی را در فعالیت اتصال میان کورتکس حرکتی و دیگر فضاهای مغز ایجاد می کند.

در داوطلبانی که در خلسه کامل فرو رفته بودند کورتکس حرکتی در مدت فاز تدارکی آزمایش به طور نرمال فعالیت می کرد. این نشان می دهد که هیپنوتیسم بر روی فعالیت موتورهای مرکزی مغز تاثیری نمی گذارد. از سویی دیگر این تحقیقات نشان داد که این خواب مصنوعی موجب افزایش فعالیت "پیش تیغه مغز" می شود. این منطقه مغزی در حافظه و در تصور فرد از خود مشارکت دارد.

این محققان از این آزمایشات نتیجه گرفتند که هیپنوتیسم اتصالات میان موتورهای فرماندهی را با سایر مدارات مغزی مرتبط با قدرت اجرایی و "تصور از خود" قطع می کند.