1- مردان از زنان باهوش‌ترند چون وزن مغزشان 10 درصد بیشتر است!

با این حساب،‌فیل‌ها‌ از آدم‌ها خیلی باهوش‌ترند چون وزن مغزشان 5 برابر است.واقعیت این است كه داشتن مغز بزرگ‌تر به معنای باهوش‌تر بودن نیست.مقایسه وزن مغز در گونه‌های مختلف جانوران نشان می‌دهد كه «هر كه وزنش بیش، مغزش بیشتر.»یعنی طبیعی است كه عضلات نیرومند یك فیل،در مقایسه با عضلات یك گربه،باید تحت كنترل مغز بزرگ‌تری باشد.به همین دلیل است كه فیل 6 هزار گرم مغز دارد و گربه، 30 گرم.

2- ‌عملكرد كامپیوتر مثل مغز است؛چه فرقی می‌كند؟

خیلی فرق دارد! شاید بگویید اصلا كامپیوترهای اولیه را با الگوگیری از عملكرد مغز ساخته‌اند ولی نورولوژیست‌ها در پاسخ به شما می‌گویند اگر قدرت تمام كامپیوترهای دنیا را با هم جمع كنید،باز هم قدرتش به مغز آدمیزاد نمی‌رسد؛یعنی ساختار مغز ما آن‌قدر پیچیده است كه تشبیه‌اش به كامپیوتر،لااقل عصب‌شناسان را به خنده می‌اندازد.

3- وقتی می‌خوابیم،مغزمان استراحت می‌كند؟

نه! یكی از تفاوت‌های بارز مغز و كامپیوتر،همین است.اگر كامپیوتر را خاموش ‌كنیم،دست از كار می‌كشد ولی مغز ما خاموش‌شدنی نیست.حتی وقتی كه ‌خوابیم و استراحت می‌كنیم،مغز ما روشن است و كار می‌كند.این را نوار مغزی (الكتروآنسفالوگرافی) به وضوح نشان می‌دهد.

4-‌ انیشتین با آن همه نبوغ،فقط از 10 درصد مغزش استفاده كرده!

این هم از آن حرف‌هایی است كه باید بشنوید و باور نكنید.

می‌گویند این آتش را ویلیام جیمز با نوشتن كتاب «ظرفیت‌های انسانی» در سال 1908 روشن كرد و پس از او،تحقیقات كارل لشلی در سال 1930 این تئوری را توسعه داد.ولی طب به ما می‌گوید كه حتی تخریب بخش كوچكی از مغز (مثلا در جریان سكته مغزی) با عوارض مشهودی همراه است.ضمن این ‌كه اگر 90 درصد مغز برای مدتی طولانی كم‌كار یا بیكار باشد،احتمالا آن 10 درصد باقیمانده هم به مرور از بین می‌رود و به قول پزشكان،دژنره می‌شود.تازه،مگر 10 درصد مغز ما چقدر می‌شود؟چیزی حدود 140 گرم، یعنی اندازه مغز یك گوسفند!پس بشنوید و باور نكنید.

5- ‌تمام آسیب‌های مغزی غیرقابل برگشت هستند؟

خیر! خیلی از آسیب‌های مغزی برگشت‌پذیرند. البته تا 20 سال پیش تصور می‌شد مغز توان بازسازی سلول‌های از دست رفته‌ را ندارد اما اكنون،محققان عقیده دیگری دارند و بسیاری از آسیب‌های مغزی را برگشت‌پذیر می‌دانند.

6- شنیدن موسیقی،مغز ما را تقویت می‌كند؟

شاید حال‌مان را بهتر كند ولی مغزمان را نه.تاثیر مثبت موسیقی بر حافظه پدیده‌ای كه تا مدت‌ها از آن با عنوان «تاثیر موتزارت» یاد می‌شد امروزه فاقد اعتبار است.البته ثابت شده كه نواختن یك ساز می‌تواند به بهبود عملكرد مغزی كمك كند،ولی شنیدن موسیقی چنین تاثیری ندارد.

7-‌ چپ ‌دست‌ها فقط از نیمكره راست مغزشان استفاده می‌كنند؟

نه! چپ‌ دست‌ها از نیمكره چپ مغزشان هم استفاده می‌كنند ولی نیمكره‌ راست‌‌شان غالب است.با این حال،اگر به هر دلیلی (مثلا به دنبال یك سكته مغزی)،نیمكره راست مغزشان آسیب ببیند،نیمكره چپ‌شان می‌تواند به مرور همان‌ كارها را با كیفیت پایین‌تری انجام دهد؛همان‌طور كه بعضی چپ‌ دست‌ها می‌توانند تمرین ‌كنند و كم‌كم راست ‌دست ‌شوند (یا برعكس)‌.

8- با افزایش سن،مغز تحلیل می‌رود و هیچ كاری نمی‌شود كرد!

این‌طورها هم نیست.پزشكان برای فعال نگه داشتن مغزمان در دوران سالمندی،توصیه‌های ساده‌ای دارند:ورزش (حتی در حد یك پیاده‌روی روزانه)،تغذیه سالم (مخصوصا مصرف میوه‌ها و سبزی‌های تازه،حبوبات و ماهی)،خواب كافی،نرمش‌های فكری مثل حل جدول،بازی شطرنج و مخصوصا مطالعه كتاب و خواندن روزنامه و مجله و... .

^{jamejamonlinei}

مردم کاستاریکا خود را خوشبخترین مردم جهان می‌دانند.

بر اساس نتایج تحقیق بنیاد نیواکونومینکس انگلیس که یک انجمن بوم شناسی است بیش از هشتاد و پنج درصد از مردم کاستاریکا اعلام کردند از اینکه در این کشور واقع در منطقه آمریکای لاتین زندگی می‌کنند ، احساس خوشبختی می‌کنند.

میزان رضایت مردم یک کشور، امید به زندگی و سیاست هایی که یک کشور برای حفاظت از محیط زیست در پیش گرفته است، از جمله معیارهای در نظر گرفته در این تحقیق برای احساس خوشبختی در یک کشور بود.

نیم مارس یکی از دست اندرکاران این تحقیق گفت هشتاد و پنج درصد از مردم کاستاریکا اعلام کردند خوشبخت هستند و از زندگی کردن در این کشور راضی هستند.

این تحقیق در صد و چهل و سه کشور جهان انجام شد. جمهوری دومینیکن در این فهرست جایگاه دوم و استرالیا جایگاه سوم را دارد.

بر اساس این فهرست منطقه آمریکای لاتین خوشبخت ترین منطقه در جهان بشمار می‌رود زیرا نه جایگاه از ده جایگاه نخست این فهرست به کشورهای این منطقه اختصاص دارد.

امریکا جایگاهی بهتر از رتبه صد و چهاردهم در این فهرست ندارد. سوئیس نیز در جایگاه پنجاه و سوم جای دارد.

در تحقیق قبلی که در سال دو هزار و شش انجام شد، مجمع الجزایر وانوآتو Vanuatu در اقیانوس آرام خوشبخترین کشور دنیا معرفی شد.

 _{baztabonline.com}

پژوهشگران با استفاده از زنبورهاي عسل قصد دارند، فيل ها را از مزارع كشاورزان كنيايي دور كنند

 در كنيا فيل ها بطور مداوم به زمين هاي كشاورزي حمله وي مي شوند و محصولات كشاورزان را نابود مي كنند و مقامات ناگزير مي شوند، بسوي اين حيوان رو به انقراض شليك كنند.

محققان دانشگاه آكسفورد براي حل اين مشكل و نجات جان فيل ها از زنبورهاي عسل استفاده كردند.

كشاورزان مي توانند با قرار دادن زنبورهاي عسل در اطراف زمين هاي زراعي خود، فيل ها را كه بشدت از زنبورها مي ترسند، از محل دور كنند.

 اين روش در آزمايش 86 درصد موفقيت آميز بوده است.

استفاده از اين روش نه تنها جان فيل ها را نجات مي دهد، بلكه مانع از حمله آنها به كشتزارها شده و مانع از تخريب محصولات كشاورزي نيز مي شود.

بيشتر انسان‌ها پس از مرگ به خاك سپرده مي شوند اما بعضي‌ها هم در آتش سوزانده شده و شماري هم موميايي و يا منجمد مي شوند. اما اكنون خاكستر انسان‌ها با كمك يك تبديل شيميايي خاص مي‌تواند به الماسي درخشان تبديل شود.

شركت آلگوردانتسا در شرق سوييس خاكستر جنازه انسان‌ها را به سنگ‌هاي قيمتي تبديل مي‌كند.

در آزمايشگاه اين شركت حدود ‪ ۱۵‬دستگاه بطور ‪ ۲۴‬ساعته در كنار كارگراني كه عينك‌هاي محافظ پلاستيكي به چشم دارند كار مي‌كنند. اين كارگران در پشت يك خط زرد و سياه كار مي‌كنند كه به احترام ميت، بازديدكنندگان مجاز به عبور از آن نيستند. جنازه انسان بطور متوسط ‪ ۲/۵‬تا ‪ ۳‬كيلوگرم خاكستر از خود بر جاي مي‌گذارد اما براي ساخت الماس، ‪ ۵۰۰‬گرم خاكستر كافي است. در روند تبديل خاكستر انسان‌ها به الماس ابتدا پتاسيم و كلسيم كه حدود ‪ ۸۵‬درصد اين خاكسترها را تشكيل مي‌دهند از كربن جدا مي‌شود. سپس اين كربن تحت فشار فوق‌العاده زياد و حرارت هزار و ‪ ۷۰۰‬درجه سانتي گراد قرار مي‌گيرد كه در اين روند كربن به سرب سياه، آلوتروپ كرين يا ساختاري متفاوت از كربن تبديل مي‌شود.

 در مرحله بعد، براي تبديل سرب سياه به الماس كه سخت‌ترين آلوتروپ كربن است ، فشار و حرارت بيشتري اعمال مي‌شود. كل اين روند شش تا هشت هفته طول مي‌كشد كه به هيچ وجه با روند طولاني تشكيل طبيعي الماس كه چند هزار سال طول مي‌كشد، قابل مقايسه نيست.

زمانيكه اين روند به پايان برسد الماس خام هنوز به صيقل و تراش نياز دارد . بسياري از اين الماس‌ها به شكل سنگ‌هاي قلبي شكل بريده مي‌شوند كه مي توان از آنها بصورت گردنبند يا نگين انگشتر استفاده كرد. هر الماس منحصر به فرد است و رنگ آن از آبي تيره تا تقريبا سفيد متفاوت است.

مسوولان اين شركت مي‌گويند رنگ الماس‌ها بازتاب شخصيت فرد است. اثبات اينكه هر الماس انساني الزاما از خاكستر شخص خاصي ساخته شده ، غير ممكن است زيرا در اين روند دي.ان.آ سوخته مي‌شود. اما اثر شيميايي خاكسترها كه به محض ورود به آزمايشگاه مشخص مي‌شود، مستندسازي و يافتن رد محصول ساخته شده را ميسر مي‌سازد. كل اين فرآيند، بسته به وزن سنگ (از يك چهارم قيراط تا يك قيراط) ، از چهار هزار و ‪ ۵۰۰‬فرانك سوييس (معادل ‪ ۴۴۰۰‬تا ‪ ۱۶۷۰۰‬دلار ) قيراط ) متفاوت است .

 آلگوردانتسا كه به زبان رومانشبه معناي يادگاري است از اين بها بعنوان يك قيمت قابل قبول دفاع مي‌كند

يكي از موضوعاتي كه خانواده‌ها را بسيار نگران مي‌كند لكنت زبان كودكانشان است. لكنت زبان عبارت است از تكرار و طولاني شدن اصوات و كلمات كه باعث كاهش رواني كلام مي‌شود و معمولا همراه با وقفه‌‌ها و سكوت‌هاي مكرر است.

ميزان شيوع لكنت در جمعيت كلي حدود يك درصد است؛ اما ميزان بروز آن را نزديك به 3 درصد تخمين زده‌اند. لكنت زبان معمولا قبل از 12 ماهگي آغاز مي‌شود و در اكثر موارد بين 18 ماهگي و 9 سالگي ظهور مي‌يابد. بيشترين موارد آغاز لكنت در دو نقطه سني 2 تا 5/3 سالگي و 5 تا 7 سالگي است. بيماري لكنت در پسران به نسبت 3 به 1 بيشتر از دختران شايع است.

با وجود پيشرفت‌هاي بسيار زياد دانش هنوز علت بروز لكنت زبان بطور دقيق مشخص نشده است؛ اما آنچه كه تاكنون مشخص شده، اين است كه لكنت علت واحدي ندارد بلكه تركيبي از عوامل جسمي، عاطفي و اجتماعي است. تشخيص اين‌كه آيا اين‌گونه ناراحتي‌هاي رواني علت لكنت زبان است يا لكنت خود حاصل حالات و فشارهاي ناشي از اختلالات رواني است، بسيار مشكل است. در بعضي از مواقع لكنت زبان ممكن است حاصل مشكلات دستگاه عصبي باشد در مواردي نيز لكنت زبان از زمان كودكي در اثر بعضي ناهنجاري‌هاي خفيف فيزيولوژيكي به وجود مي‌آيد.

لكنت زبان گر چه يك بيماري رفتاري تلقي مي‌شود ولي به علت تاثير و مداخله در شكل‌گيري ارتباط و شخصيت از اهميت بسيار زيادي برخوردار است. در تشخيص و درمان لكنت زبان كودكان برخورد درماني بايد به نحوي طرح‌ريزي شود كه به اعتماد‌به‌نفس كودك لطمه‌اي وارد نشود. متخصصان گفتاردرماني، بهترين سن براي درمان لكنت زبان در كودكان را قبل از 7 سالگي مي‌دانند. امروزه از روش‌هاي مختلفي براي اصلاح، درمان و بازپروري اختلالات گويايي و لكنت زبان استفاده مي‌كنند. از جمله اين روش‌ها مي‌توان به روش‌هاي زباني يا تلفظي، روش دوجانبه يا مكمل، روان‌درماني، دارودرماني، رفتاردرماني و خوددرمان‌گري اشاره كرد.

1- در صورت داشتن كودكي با لكنت زبان، هر چه زودتر در زمينه درمان عارضه وي به پزشك معالج مراجعه كنيد، چرا كه تاخير در شروع درمان و شدت يافتن فشارهاي محيطي، مي‌تواند منجر به بروز صدمات روحي و جسمي در آينده كودك شود.

---

2- از كمك به فرزند داراي لكنت خويش در گفتن كلمات خودداري كنيد و هرگز جمله او را كامل نكنيد.

---

3- از دادن تذكر و فشار آوردن به كودك براي صحيح حرف زدن خودداري كنيد.

---

4- سعي كنيد با تشويق كودك به صحبت كردن در جمع، اعتماد‌ به ‌نفس وي را بالا ببريد.

---

5- سعي كنيد آرام و به طور طبيعي گوش كنيد تا جمله تمام شود و ابراز خستگي نكنيد.

---

6- با رفتار و بيان خود به او نشان دهيد كه شما گوش مي‌كنيد كه چه مي‌گويد نه چگونه مي‌گويد.

---

7- از بيان عباراتي مثل سعي كن آهسته‌تر صحبت كني، نفس عميق بكش و آرام باش خودداري كنيد.

---

8- ارتباط چشمي طبيعي را با كودك دچار لكنت حفظ كنيد.

---

9- همواره با كودك داراي لكنت شمرده و ملايم صحبت كنيد، ولي نه خيلي آرام كه غيرطبيعي به نظر برسد.

---

10- توجه داشته باشيد كه لكنت زبان به هيچ وجه با بهره هوشي كودك ارتباطي نداشته و اين كودكان داراي ضريب هوشي در محدوده طبيعي هستند.

^{جام جم انلاین}

جوانى ادعا مى كرد كه قبلاً هم زندگى كرده است... و دانشمندان شكاكى كه او را تست مى كردند شكست را با تلخى تمام پذيرفتند. اين موردى بود كه نه قادر به توصيف و توضيح آن بودند و نه مى توانستند آن را تكذيب كنند.

والدين «شانتى دوى» خانواده اى از طبقه متوسط جامعه بودند كه در شهر دهلى هندوستان در آرامش زندگى مى كردند، تا اينكه در سال ،۱۹۲۶ « شانتى» ديده به جهان گشود.. در ابتداى تولد هيچ چيز غيرعادى نبود. اما...
همچنانكه او بزرگتر مى شد و دوران كودكى را پشت سرمى گذاشت مادرش متوجه شد كه فرزندش دچار گيجى و سردرگمى است وقتى كمى بيشتر به كارهاى او دقت كرد، به نظرش رسيد كه او با يك شخص خيالى مشغول صحبت و گفت وگو است.
او هفت سال بيشتر نداشت با اين حال والدينش در مورد سلامتى عقل او نگران شدند.. در همان سال بود كه شانتى كوچك به مادرش گفت قبلاً در شهر كوچكى به نام موترا زندگى مى كرده است و به توصيف خانه اى پرداخت كه روزگارى در آن زندگى كرده است.. مادر شانتى گفته هاى دختر را براى پدربازگو كرد و پدر نيز فرزندش را پيش پزشك برد. بعد از اينكه «شانتى» داستان عجيب خود را براى پزشك گفت؛ او تنها سرش را تكان مى داد. اگر اين دختر دچار بيمارى عقلى بود مورد بسيار نادرى به شمار مى رفت و اگر چنين نبود دكتر جرأت بيان حقيقت را نداشت.. دكتر به پدر شانتى توصيه كرد گه گاه سؤالاتى را از دخترش بكند و اگر پاسخهايش همچنان يكسان بود، مجدداً به وى مراجعه كنند.
«شانتى» هرگز داستانش را تغيير نداد. تا اينكه به سن ۹ سالگى رسيد. در اين مدت والدين پريشان حال او ديگر از حرفهايش متعجب نمى شدند زيرا با بى ميلى پذيرفته بودند كه دخترشان ديوانه شده است.
سال ۱۹۳۵ بود. روزى شانتى به والدينش گفت او در موترا ازدواج كرده و سه فرزند به دنيا آورده است. سپس مشخصات كودكان او خود نام آنها را گفت و ادعا كرد نام خودش در زندگى قبلى اش «لوجى» بوده است اما والدينش تنها مى خنديدند و اندوه خود را پنهان مى كردند.
در يك بعدازظهر كه شانتى و مادرش مشغول آماده كردن عصرانه بودند، كسى در زد و دختر به طرف در دويد تا در را باز كند. اما بازگشت وى بيش از حد معمول طول كشيد. شانتى به غريبه اى كه روى پله ها ايستاده بود، خيره شده بود او گفت مادر! اين مرد پسرعموى شوهرم است. او هم در شهر موترا در محلى نه چندان دورتر از منزل ما زندگى مى كرد.
آن مرد واقعاً در شهر موترا زندگى مى كرد و آمده بود تا در مورد كارى با پدر شانتى گفت وگو كند.. او شانتى را نمى شناخت اما به والدين دختر گفت پسرعمويى دارد كه همسر او لوجى نام داشت و ۱۰ سال قبل، هنگام به دنيا آوردن فرزندش جان خود را از دست داد.
والدين دلواپس و پريشان شانتى داستان عجيب دخترشان را براى او تعريف كردند و مرد غريبه نيز موافقت كرد در مراجعت بعدى خود به دهلى پسرعمويش را همراه بياورد تا ببينند شانتى او را مى شناسد يا خير.
دختر جوان از اين موضوع اطلاع نداشت، اما زمانيكه مرد غريبه وارد شد، شانتى به سوى او رفت و با صداى لرزان وبعض آلود گفت اين مرد شوهرش است كه پيش او بازگشته است. والدين شانتى به همراه مرد كه كاملاً گيج و متحير شده بود نزد مقامات رفتند و داستان باورنكردنى خود را بازگو كردند. دولت هند تيم مخصوصى از دانشمندان تشكيل داد تا در مورد اين موضوع كه توجه عموم را به خود جلب كرده بود؛ بررسى و تحقيق به عمل آورد.. آيا شانتى واقعاً صورت تناسخ يافته لوجى بود؟
دانشمندان شانتى را با خود به شهر كوچك موترا بردند. هنگامى كه وى از قطار پياده شد مادر و برادرشوهرش را شناخت و نام آنها را به زبان آورد و به راحتى با زبان محلى موترا با آنان گفت وگو كرد. در حاليكه والدينش فقط به او زبان هندى آموخته بودند. دانشمندان با حيرت فراوان به آزمايشاتشان ادامه دادند. آنان چشمان شانتى را بستند و او را سوار كالسكه كردند. شانتى بدون تأمل، راننده را در شهر هدايت مى كرد و مشخصات مهم هر ناحيه اى را كه از آن عبور مى كردند، توصيف مى كرد و او به راننده گفت كه در انتهاى كوچه باريكى توقف كند.
او گفت: اينجا مكانى است كه من زندگى مى كردم. هنگامى كه چشمانش را گشودند او پيرمردى را ديد كه جلوى خانه نشسته بود و سيگار مى كشيد. شانتى به همراهانش گفت: آن مرد پدر شوهرش است! در واقع آن مرد پدر شوهر لوجى بود. شانتى بطور باورنكردنى دو فرزند بزرگترش را شناخت. اما كوچكترين آنها را كه تولدش به قيمت زندگى لوجى تمام شده بود، نشناخت.
دانشمندان عقيده داشتند كودكى كه در دهلى به دنيا آمده به نحوى زندگى خانواده اى را با تمام جزييات به ياد مى آورد. گزارش آنها حاكى از اين بود كه هيچ نشانى از فريبكارى وجود ندارد و همچنين براى آنچه كه ديده اند نمى توانند دليل و توضيحى ارائه دهند.
داستان كاملاً مستند شانتى دوى كه اكنون به عنوان كارمند دولت در دهلى نو زندگى آرامى دارد در پرونده هاى پزشكى و دولتى به ثبت رسيده است. در سال ۱۹۸۵ وى در پاسخ به سؤال متخصصين گفته بود ياد گرفته است تا خودش را با زندگى در زمان حال تطبيق دهد و اشتياق ديرينه او به گذشته عجيبش، آن چنان مزاحمتى براى او ايجاد نكرده است.

از گوناگون