موفقیتهای دنیای دانش روز به روز رو به افزایش است و تمامی تلاشهایی که امروز برای توسعه فناوری و تحقق رویاهای بشری انجام می شود در حقیقت فراخوانی برای به چالش کشیدن انسانهای دنیای آینده است.

روباتهای هوشمندی که قادرند به تنهایی مسائلی را درک کرده و بیاموزند، تحقق رویای سفر به انسان به مریخ، استفاده از انرژی پاک سبزتر از همیشه و طولانی کردن عمر انسان تا 120 سالگی تنها بخشی از تلاشهای دانشمندان است به طوری که بسیاری از چالشهای علم که امروز غیرممکن به نظر می رسند بسیار نزدیکتر و دست یافتنی تر از آن چیزی هستند که تصور می شود.

در حقیقت در سالهای آینده بشریت کشفیات جدید و مهمی انجام خواهد داد و رویاهایی را محقق خواهد کرد که امروز دست نیافتنی به نظر می رسند.

در این راستا مجله Focus Extra پیش بینی هایی را در خصوص آینده علم بشر ارائه کرده است.

این مجله نوشته است: اکنون به نظر می رسد پیاده روی اولین انسانها روی مریخ در کمتر از چند دهه تحقق یابد. این سفر چندین 10 میلیون کیلومتری به مدت چندین سال به طول خواهد انجامید و سرانجام خواهد توانست به سفرهای بین کهکشانی منجر شود.

برای مثال انسان آینده خواهد توانست از کهکشان راه شیری به کهکشان همسایه (آندرومدا) سفر کند و این سفر را با سرعت نور (در حدود 300 هزار کیلومتر بر ثانیه) انجام دهد. اما به هرحال برای طی کردن تنها مسیر رفت حداقل به دو میلیون و نیم سال زمینی زمان نیاز است.

مجله Focus Extra در ادامه این مقاله می افزاید: یک گام دیگر در آینده، نگاه به توسعه فناوریهای سبز برای تولید انرژی است. به طوری که چندی پیش اولین تلاش دانشمندان در ساخت شیشه های رنگی شفافی که نور خورشید را جمع کرده و به پیلهای خورشیدی کوچکی هدایت می کند که روی چهارچوب پنجره خانه ها نصب می شوند آغاز شد.

به اعتقاد محققان موسسه تکنولوژی ماساچوست (Mit) هزینه این فناوری نو کمتر از یک و نیم یورو بر وات است درحالی که هزینه نصب پانلهای خورشیدی امروزی پنج یورو بر وات است.

همچنین توربینهای کوچکی که طول آنها تنها 10 متر است و یک کیلووات انرژی الکتریکی تولید می کنند دومین گام در توسعه تامین انرژیهای خانگی است.

از سویی دیگر برای تامین گرما دو راه حل ممکن ارائه شده است که اولی، ساخت مینی نیروگاههایی با تولید انرژی 100 کیلووات برساعت است که این انرژی را از زیست توده ها تولید می کند. دومین راه حل، نیروگاههای حرارتی زمینی است که با کمک یک لوله عمودی مدار بسته، آب زیر زمینی را پمپ کرده و دما را به 35 تا 40 درجه سانتیگراد می رساند.

پیش بینی می شود که در سال 2039 روباتهای هوشمندی از راه می رسند که به تنهایی می توانند مسائل مختلف را بیاموزند. در حال حاضر روباتهایی ساخته شده اند که احساسات انسان را تشخیص می دهند و تصمیماتی اتخاذ می کنند.

از دیگر روباتهای دنیای پیشرفته، iCub است. iCub یک بچه روبات است که اگرچه کودک است اما ماموریت بسیار ویژه ای دارد. وظیفه این روبات آموختن، بزرگ شدن، تشخیص چهره ها و اشیاء و سازگاری با محیط زیست است. همانند یک کودک انسان که می آموزد و بزرگ می شود.

این مجله پس از بررسی روباتها به انسان رسیده و خاطرنشان کرده است که طول عمر انسان می تواند به 120 سال افزایش یابد. به تازگی بسیاری از مکانیزمهای طول عمر کشف شده اند و بررسی بیشتر این مکانیزمها به افزایش طول عمر انسانهای نسل آینده منجر می شود.

برای مثال چندی پیش ژنی با عنوان AT1A کشف شد که به طور متوسط می تواند 30 درصد طول عمر انسان را افزایش دهد که این درصد با شرایط بهداشتی مناسب می تواند بهبود یابد.

پیش بینی های کارشناسان نشان می دهد که تا بیش از 20 سال دیگر (در حدود سال 2032) علم پزشکی می تواند به طور کامل دشمن شماره یک خود یعنی سرطان را مغلوب کند به طوری که تحقیقات اخیر نشان می دهد که پروتئین P21 که چرخه تکثیر سلولهای توموری را کمتر می کند در صورتی که متوقف شود می تواند در توسعه مکانیزمهای ترمیم Dna که در اثر سرطان تخریب شده است بسیار مفید باشد.

دانشمند‌ان اروپایی رباتی ابداع كرده‌اند كه قدرت پیش‌بینی كردن دارد.

این ربات جدید می‌تواند نیت‌های انسانها را پیش‌بینی كند.

ربات جدید با بودجه اتحادیه اروپا در پروژه ای موسوم به JAST ابداع شده است.

هدف از اجرای این پروژه مشاهده چگونگی هماهنگ سازی كارهای بین انسان و ربات‌ها بوده است. به این ترتیب امكان ابداع ربات‌هایی فراهم می‌شود كه انسان بتواند بدون این كه حتی یك كلمه با آنها حرف بزند به آنها القا كند كه چه كاری باید انجام دهند. در واقع محققان در این پروژه تلاش كرده‌اند به جای یك ربات كارگر، ربات‌هایی را بسازند كه دوست انسان باشند.

این ربات‌ها نیازی ندارند كه كاری را مشاهده كنند تا نحوه انجام آن را یاد بگیرند، بلكه از قبل می‌دانند چگونه آن كار را انجام دهند.

این ربات ساخت دست مهندسان دانشگاه منیهو در كشور پرتغال است. ربات جدید وقتی اولین حركت را در انسان ببیند می‌تواند پیش‌بینی كند كه قصد او برای اقدامات بعدی چیست.

يك متخصص نظام بهداشتي دانشگاه لويولا در مطالعات خود دريافته است كه استفاده زياد از لپ تاپ به قدرت بارورسازي مردان آسيب مي‌رساند.

دانشمندان هشدار دادند استفاده طولاني و مداوم از رايانه هاي قابل حمل موسوم به "لپ تاپ" قدرت باروري مردان را كاهش مي دهد.

اگرچه ممكن است براي بسياري از مردان جوان، پدر شدن خيلي دور از ذهن باشد اما الگوهاي رفتاري شان در دوران جواني و نوجواني ممكن است روي توانايي آنها براي پدر شدن در سالهاي آتي زندگي تاثير بگذارد.

پژوهشگران در اين تحقيق دريافته‌اند؛ استفاده زياد از لپ تاپ از جمله فاكتورهايي است كه باعث ضعف قدرت بارورسازي در مردان مي‌شود.

يك متخصص نظام بهداشتي دانشگاه لويولا در مطالعات خود دريافته است كه استفاده زياد از لپ تاپ به قدرت بارورسازي مردان آسيب مي‌رساند.

دكتر سوزان كاويك پزشك و رييس بخش غدد درون ريزشناسي توليدمثلي در دانشگاه و استاديار دپارتمان مامايي و پزشكي دانشگاه لويولا در اين باره گفت: امروزه استفاده از لپ تاپ در بين مردان جوان بسيار متداول شده است و اين وسيله به عنوان جديدترين فناوري، طرفداران بسياري در بين مردان دارد، اما تحقيقات نشان مي‌دهد حرارت ناشي از لپ تاپها مي‌تواند به توليد و رشد اسپرم (سلولهاي جنسي مردانه) آسيب وارد كند و در نتيجه توان بارورسازي آنها از بين خواهد رفت.

دكتر كاويك به همين دليل پيشنهاد مي‌كند كه براي جلوگيري از اين تاثير منفي، مردها بايد لپ تاپ‌ها را روي ميز قرار دهند و در عين حال از ابزار حفاظتي استفاده كنند.

^ایسنا

 پزشکان براي اولين بار توانستند عروق ، اعصاب و تاندون هاي دست راست را به دست چپ پيوند بزنند.

اين بيمار هم اکنون قادر است با دست پيوندي خود اشيا را بطور کامل بردارد و در دست بگيرد

 هنگام رانندگي روي جاده لغزنده يا هنگام صخره نوردي يا در دست گرفتن چوب چوگان و مثال‌هايي‌ از اين قبيل درمي‌يابيم كه خاصيت اصطكاك و چسبندگي در بسياري از فعاليت‌هاي انسان نقش‌هاي كوچك و بزرگي ايفا مي‌كند.

تحقيقات جديد انجام گرفته نشان مي‌دهد چگونه نانو تارهاي كف پا و پنجه مارمولك مي‌تواند نگرش جديدي بر ماهيت بنيادي اصطكاك و چسبندگي ايجاد كند. آزمايش‌هاي اوليه نشان مي‌دهد بيشتر اجسام وقتي سريع‌تر سر مي‌خورند، راحت‌تر مي‌لغزند.

با مطالعه نانو تارهاي كف پاي مارمولك مشخص شد وقتي مارمولك سريع‌تر مي‌لغزد اين تارها چسبنده‌تر مي‌شوند و حتي پس از طي مسافتي نزديك به 300 متر، خاصيت خود را از دست نمي‌دهند.

بر اين اساس، محققان فرضيه‌اي ارائه كردند كه مي‌گويد امكان ساختن مواد تركيبي شبيه به اين نانو تارها وجود دارد كه مي‌توان اثرات زمان و سرعت بر كارايي‌ آنها و چسبندگي‌شان را برآورد كرد.

در اين تحقيق محققان تارهايي‌ به اندازه 10 برابر تارهاي واقعي در پنجه مارمولك توليد كردند، طوري كه هنگام سر خوردن، خاصيت چسبندگي از خود نشان مي‌داد و در برابر استهلاك هم مقاومت خوبي داشت.

اين تارهاي چسبناك ديناميك مي‌تواند كاربردهاي زيادي مثلا در توليد تاير‌هاي ضد لغزش، كفش‌ها و تجهيزات ورزشي داشته باشد. از ديگر نكات قابل توجه در اين تحقيق، ايجاد امكان تاييد تجربي تئوري‌هايي‌ درباره اصطكاك اتمي و زلزله است.

با مطالعه توانايي‌ مارمولك در چسبيدن به سطوح صاف، دانشمندان مي‌توانند كشف‌هاي اساسي در رابطه با ماهيت اصطكاك و چسبندگي داشته باشند. بررسي بيش از 1000 گونه مارمولك نشان مي‌دهد نانوتارهاي پنجه هر كدام داراي الگوي متفاوت و منحصر به‌فردي است.

پرسش مهم اين است كه چگونه اندازه اين تارها بر عملكرد مارمولك تاثير مي‌گذارد. مطالعات نشان داده است تارهاي كوچك‌تر، چسبندگي بهتري دارند، اما تارهاي بزرگ‌تر راحت‌تر قابل ساخت هستند.

محققان در تلاشند تا بدانند چرا تكامل مارمولك‌ها اينقدر متفاوت است و چگونه اين زيست تنوع مي‌تواند در حل مسائل دشوار مهندسي در زمينه‌هاي مختلف تاثيرگذار شود.

_{جام جم انلاین}

وی از همه‌ گيري جهاني بيمار آنفلوانزاي A طي 6 ماه آينده خبر داد:

 سازمان جهاني بهداشت فاز 6 بيماري آنفلوانزاي A يعني مرحله نهايي همه‌گيري جهاني اين بيماري را اعلام کرده است و بر اين اساس همه‌گيري جهاني از مرز يک قاره فراتر رفته و اکنون بيماري به سرعت در حال گسترش است و ظرف 6 تا 9 ماه آينده، اين بيماري در همه قاره‌هاي جهان رخ خواهد داد.

 شدت اين همه ‌گيري جهاني از سوي سازمان جهاني بهداشت «متوسط» ارزيابي شده و وقتي شدت همه‌گيري متوسط ارزيابي شود يعني اکثر مبتلايان بدون آنکه نياز به بستري شدن و يا مصرف داروي ضد ويروسي داشته باشند، بهبود مي‌يابند.

تعداد موارد شديد بيماري چيزي در حد آنفلوانزاي فصلي معمولي است و هرچند ممکن است اين تعداد در بعضي از مناطق بيشتر باشد ،  در اين شرايط، بيمارستانها و مراکز درماني موجود بدون آنکه لازم باشد به تختهاي موجود بيفزايند، مي‌توانند پاسخگوي مراجعين احتمالي باشند.

 تعداد آخرين مبتلايان به آنفلوانزاي نوع A در جهان را 29 هزار و 669 نفر و تعداد فوت شدگان را 145 نفر است.

از شروع همه ‌گيري اين بيماري تاکنون موردي از اين بيماري در کشور مشاهده نشده است . تاکنون بيش از 60 مورد مشکوک به ابتلا به اين بيماري در کشور مورد آزمايش قرار گرفته است که همگي موارد منفي بوده‌اند.